fun4life.nl

fun4life.nl > Blog > 2008 > Maart > Hikinkg in the Blue Mountains

Zoeken




Hikinkg in the Blue Mountains

Auteur: Basje @ Woensdag, 19 maart 2008 02:40:11
Tags: Blue Mountains, rustig, wandelen, AustraliŽ, hostel

Zondag hebben mijn roommates het hostel verlaten en ben ik op verzoek van de hostess naar een andere kamer verhuisd. Omdat het hostel niet volgeboekt is heb ik nu lekker een vierpersoonskamer voor mij alleen, dat betekend eindelijk weer eens een hele avond rust en dus doorslapen.

Maandag (17 maart) ochtend werd ik vroeg wakker, ik had dan ook een goede nacht gemaakt. Het halve hostel sliep nog maar het jongetje van twee kamers verder op was ook al wakker. Al snel belande ik dan ook in een interessant gesprek over spinnen en slangen met een 5 jarige. Niet heel veel later vond ik mijzelf op een bank terug voorlezend uit een boek over spinnen. Na een tijdje gelezen te hebben ben ik lekker op de veranda gaan ontbijten waarna ik mijn lunchpakket voor wederom een dag wandelen heb klaargemaakt.

Deze keer ben ik niet ver van huis gaan wandelen, vanaf het hostel ben ik naar de rand van de Blue Mountains gelopen. Eenmaal bij de Blue Mountains ging het direct stijl naar beneden over allerlei trappen langs watervallen de vallei in. Twee bochten later kon ik bijna het hele eind weer naar boven om een paar bochten later weer naar beneden te kunnen lopen naar de Federal Pass. De Federal Pass is een redelijk druk bewandeld pad en ik met mijn hoge tempo dan ook heel wat mensen ingehaald. De Federal Pass kwam uit bij de Scenic Railway, een oud kolenafvoertreintje dat nu toeristen vervoerd. Dankzij de Scenic Railway kan nu iedere debiel met of zonder wandelstok op het pad komen om de oude mijnen te bekijken. Het resultaat was dat ik me met mijn bezwete lijf al verontschuldigend een weg door de slome, over het algemeen zeer oude, mensen massa kon wurmen. Omdat ik er toch was heb ik de lijdensweg, voor mij of voor hen, dankzij mijn geur, wat langer gemaakt en ben ik ook even langs de mijnen gelopen. Eenmaal de drukte weer ontvlucht kwam ik op een stuk pad naar de Golden Stairway dat een heel stuk minder werd belopen. Tijdens het dikke uur dat ik voor dit pad nodig had ben ik niemand tegengekomen. De Golden Stairway is een van de paden de vallei uit, net als bijna alle andere paden is ook dit pad zo stijl dat het uit bijna alleen maar trappen bestaat. Eenmaal uit de vallei dacht ik bijna bij het hostel te zijn zodat ik lekker een douche kon nemen en mijn vermoeide voeten kon laten rusten. Helaas bleek mijn inschatting fout. Voor de welverdiende douche moest ik eerst bijna anderhalf uur lang langs de weg naar het dorp teruglopen. Na meer dan 6 uur wandelen was ik weer terug in het hostel.

Dinsdag (18 maart) ben ik wederom gaan wandelen. Deze keer ben ik met de bus naar Blackheath gegaan om daar de Grand Canyon walk te lopen. Normaalgesproken moet je vanaf de bushalte een heel eind naar het begin van de wandeling lopen echter was de buschauffeur zo aardig om me aan het begin van de wandeling af te zetten. In Nederland is het niet voor te stellen dat een lijnbus meer dan 10 minuten omrijd om iemand af te zetten.

Na een steile afdaling kwam je langs een riviertje (Greaves Creek) door de Canyon te lopen. De Canyon was redelijk smal waardoor alles zeer vochtig was met de bijbehorende begroeiing. Het pad slingerde langs de Greaves Creek en van tijd tot tijd liep je onder een waterval of een natuurlijke grot door. Halverwege was de wandeling op zijn mooist, ten hoogte van de afsplitsing naar de Roderiguez Pass kwamen diverse watervallen op de Greaves Creek uit, op deze plek heb ik genietend van het uizicht en de rust mijn boterhammetjes gegeten. Na de lunch wou ik verder lopen over de Roderiguez Pass, helaas was deze afgesloten in verband met bosbrand gevaar. Hierop moest ik dus het pad van de Grand Canyon walk blijven volgen. Op een gegeven moment moest ik even wachten op een paar tegenliggers, een van deze tegenliggers was zo geconcentreerd aan het lopen dat ze mij niet had gezien. Pas op het moment dat ze voor mij stond zag ze me, ze schrok zich rot "I thought you where a tree! A tree with a face!" Na de dame in kwestie opgevangen te hebben, ze viel namelijk bijna van het pad af, hebben we er hard om gelachen. Eenmaal aan het einde van de wandeling had ik het geluk dat de bus net aan kwam rijden en ik direct op kon stappen.

Terug in het hostel ben ik mijn trip voor de volgende dagen gaan regelen, dit bleek niet zo eenvoudig te gaan. Natuurlijk had ik er nooit bij stilgestaan dat het bijna Pasen is en dat hier dan ook iedereen vrij is. Het gevolg is dat de hostels en bussen vol zitten. Eigenlijk had ik gepland om donderdag avond de nachtbus naar Melbourne te pakken, voor de bus waren nog enkele plaatsen beschikbaar maar voor vrijdagavond kon ik geen geschikt hostel in Melbourne vinden. Uiteindelijk heb ik de nachtbus van vrijdag genomen en heb ik gelijk een bed voor de zaterdag en vrijdag geboekt. Toen bleef er de donderdagnacht over, Mandy (hostess van het hostel waar ik verblijf) had gezegd dat ze helemaal volgeboekt zat. 's Avonds ben ik naar Mandy gegaan met de vraag of er toch niet wat voor donderdagnacht te regelen was. Gelukkig bleek het uiteindelijk toch mogelijk om nog een nacht in het hostel te blijven.

Door: 

Mary

Op: Woensdag, 19 maart 2008 17:46:17

Dat beloofd veel moois, als we naar Australie komen!
Wij beginnen in Melbourne en reizen dan naar Sydney. Wat we daarna precies gaan doen weten we nog niet, in ieder geval jou ergens ontmoeten!
Geniet.
Kus Mary

Door: 

oma Fien en opa Ben

Op: Vrijdag, 21 maart 2008 18:15:16

Beste Bas,

Met veel belangstelling lezen we je verhalen in dagboekstijl over je belevenissen Down Under. Met jouw manier van reizen zie je heel wat van Niew-Zeeland en Australië. Jij hebt het beter dan wij, want wij "genieten" van slecht weer met veel winterse buien en lage temperaturen.
Gisteren heeft een delegatie van negen personen Floor feestelijk ingehaald op Schiphol en daarna hebben wij in de Bilderdijkstraat lekker geluncht. Floor zag er goed uit en zal wel weer moeten wennen aan het Nederlandse klimaat.
We wensen je verder nog een mooie reis met interessante avonturen en nu natuurlijk prettige Paasdagen.
Met hartelijke groeten van ons beiden, oma Fien en opa Ben.

Valid XHTML 1.0 Strict
Valid CSS!